دختر رز

noghteye-eshgh — Sun, 13 Jul 2008 17:22:16 GMT

مظلوم عشق
توی جامه ای که آدماش هر روز عاشق و خراب یه نفر می شن و اگر از دستشون دادن بر خلاف حرفهاشون نه می میرن و نه یک رودخونه دیگه از اشکهاشون ساخته می شه و تازه حتی یه جانشین بهتر از قبل هم خیلی خیلی زود.
در عرض دو,سه روز واسه عاشق شدن پیدا می شه, حس تعهد و حس مسوولیت کلمات فوق العاده خنده داری هستند که فقط به درد سازندگان هجو می خورند و نه حتی طنز!
اگر خوب نگاه کنیم می بینیم در این میان تنها چیزی که در تمام فروشگاه ها و مغازه ها از فروشگاه های بزرگ و
زنجیره ای گرفته تا دکه های روزنامه فروشی یا حتی بقال های محله یا عجیب تر از اون خرت و پرت فروشی های دوره گرد پیدا می شه, عشق است, همین جاست که باید گفت, مظلوم عشق , که دیگر معنی دیرین خود را از دست داده است.

noghteye-eshgh — Sat, 28 Jun 2008 15:22:18 GMT

بیش از این مردم دنیا دلشان درد نداشت
هیچ کس غصه این را که چه می کرد نداشت
چشمه سادگی از لطف زمین می جوشید
خودمانیم زمین این همه نامرد نداشت

یا ضامن آهو

noghteye-eshgh — Fri, 13 Jun 2008 18:00:18 GMT

فاصله بین من و تو چند کیلومتر ناقابله, چند تا آسمون فاصله است که براشون یه پروازکافیه, چند تا غربت غریبانه است که یه بوی تو مستشون می کنه ومن تا تا حرم امن نو می کشونه آقا جون چه حسی که هردم منقلبم می کنه به پابوست که می رسم آروم میشم کبوترا رو که می بینم انگار تو عرش الهی ام. گرمای تابستون تو نسیم ملایم و خنکای صحنات گم می شد ناله ها و زجه ها در هم میپیچید ولی کاری می کردی کارستان از نابینا گرفته تا سرطانی ها از اومدن به بارگاهت ناامید نمیشدن تو همین حال و هوا من غصه دار رو هم آقا شفا دادی دوست دارم.
بعدارظهر روز جمعه 87/3/10 ساعت 1/5 از دانشگاه عازم حرم مطهر آقا امام رضا (ع) شدیم. بچه ها اونقدر هیجان زده بودند که دم از هر چیزی می زدند تا مسیر 1300کیلومتری را که در پیش داشتند راحت تر طی کنند .

2ساعت اول سفر فقط به اندازه چند دقیقه ناقابل گذشت آقا خیلی خوب هوای زائراشو داشت .

ساعت 4وارد پایانه مسافربری سیرو سفر اصفهان شدیم و اینجا بود که سفر عشق آغاز شد.
ساعت 12 روز شنبه 87/3/11 وارد مشهد الرضا شدیم.
...
سفر 6روزه ما 87/3/17 به پایان رسید با کوله باری از خاطرات تلخ و شیرین, گریه ها و گلایه ها, غم ها و درد ها و مثل همیشه با یه به امید دیدار ...

noghteye-eshgh — Sat, 10 May 2008 15:46:18 GMT

اي كاش آسمان حرف كوير را مي فهميد
واشك خود را نثار گونه هاي خشك او مي كرد
كاش واژه حقيقت آنقدر با لبها صميمي بود
كه براي بيان كردنش به شهامت نيازي نبود
كاش دل ها آنقدر خالص بودند
كه پيش از پايين آمدن دست ها دعاها مستجاب مي شد
كاش غصه ها شكوه لبخند را نمي كاست
اي كاش درك مي كردي مفهوم ميان عشق و زندگي را

تو را در تمامي لحظه ها خواهم خواند
اي سبز قامت رعناي عشق
واي سكوت بي پرواي انسانيت
بيا بر پينه دستانم مرحم عطوفت بنشان
وبر كوير پرترك دلم جرعه آبي باش
هميشه معنا خواهم كرد اسطوره اي كه تو باشي بر دفتر قلبم
اگر با رفتن من قدم بر چشمه خشكيده چشمانم خواهي گذاشت
پس:
فرشته جانم را زودتر رسان تا بلكه با حضور تو آرامشي ديگر ببيند
اي توفنده ترين باران ها
من تا پاي جان منتظر حضور هميشه سبز و شادمانه تو خواهم ماند
آنگاه كه از زير هزاران فرسخ خاك به پا خيزم
لباس سپيد رزم و زره پولادين سال هاي پر زمز و راز تو را به تن كنم
و بيايم به ياري تو
پس:
اي مولاي زمان
اي پادشاه عصر ها
تو را به خداي محمد(ص)
بنده ي دل سوخته ات را از خاكستر غم برهان و او را نيز بخوان.....

noghteye-eshgh — Mon, 28 Apr 2008 06:49:18 GMT

انگار ثانیه ها سنگ می شود وقتی دلی برای دلی تنگ می شود

با من بمان که در دل این دشت پر هراس تنها تر از خدایم و تنها تو با منی

noghteye-eshgh — Fri, 18 Apr 2008 10:08:18 GMT

زندگی رسم خوشایندی است

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرشی دارد اندازه عشق

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود

زندگی جذبه ی دستی است که می چیند

زندگی نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستان است

زندگی بعد درخت است به چشم حشره

زندگی تجربه ی شب پره در تاریکی است

زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد

زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد

زندگی دیدن یک باغچه از شیشه ی مسدود هواپیماست

خبر رفتن موشک به فضا

لمس تنهای ماه

فکر بوییدن گل در کره ای دیگر

زندگی شستن یک بشقاب است

زندگی یافتن سکه ای دهشاهی در جوی خیابان است

زندگی مجذور آینه است

زندگی گل به توان ابدیت

زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما

زندگی هندسه ی ساده و یکسان نفس هاست.

سهراب سپهری

noghteye-eshgh — Fri, 18 Apr 2008 09:22:18 GMT

کسی نیست

بیازندگی را بدوزدیم آن وقت

میان دو دیدار تقسیم کنیم

بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم

بیا زود تر چیز ها را ببینیم

سهراب سپهری

بهاری باشید

noghteye-eshgh — Thu, 10 Apr 2008 09:51:18 GMT

مرگ قو

noghteye-eshgh — Mon, 07 Apr 2008 10:00:18 GMT

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد

فریبنده زاد و فریبا بمیرد

شب مرگ تنها نشیند به موجی

رود گوشه ای دور و تنها بمیرد

در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب

که خود در میان غزل ها بمیرد

گروهی بر آنند کاین مرغ شیدا

کجا عاشقی کرد آنجا بمیرد

شب مرگ از بیم آنجا شتابد

که از مرگ غافل شود تا بمیرد

من این نکته گیرم که باور نکردم

ندیدم که قویی به صحرا بمیرد

چو روزی ز آغوش دریا برآمد

شبی هم در آغوش دریا بمیرد

تو دریای من بودی آغوش واکن

که می خواهد این قوی زیبا بمیرد

مهدی حمیدی شیرازی

نیایش واره

noghteye-eshgh — Mon, 07 Apr 2008 09:33:18 GMT

گاهی آن قدر واقعیت داری

که پیشانیم به یک تکه ابر سجده می بری .

به یک درخت خیره می شوم

از سنگها توقع دارم

مهربانی را .

باران بر کتفم می بارد

دستهایم هوا را در آغوش می گیرد

شادی پایین تر از یک مرتبه است

که بگویم چقدر؟

گاهی آنقدر واقعیت داریم

که من

صدای فرو ریختن

شانه های سنگی شیطان را می شنوم

سلمان هراتی